Witam na moim blogu
“W co wierzę? … (...)
Że nie należy kłamać …
ja tak sądzę”
Juliusz Słowacki “Beniowski”
Oby powyższy cytat towarzyszył mi na tej stronie. Zresztą już wcześniej inny wybitny Polak Waldemar Łysiak posłużył się nim jako mottem do książki „Stulecie kłamców”.
Określam siebie jako konserwatywnego zwolennika wolności gospodarczej. Chciałbym podkreślić także, że wartości chrześcijańskie i dekalog są mi szczególnie bliskie.
Grzegorz Leszek Jaszczura
04
14
ul. Kontkiewicza a urzędnicy
Kategorie: Aktualności | 14 kwietnia, 2026
Zadziwiająca sytuacja z zamianą nazwy ząbkowickiej ulicy S. Kontkiewicza na ulicę sławiącą zbrodniarza komunistycznego (konkretnie komunistę tow. G. Korczyńskiego), jak dla mnie się przeciąga. Opisywałem okoliczności, które wprowadziły mieszkańców, głównie Ząbkowic, w pewne deja vu, które dla nie komunistów były jednak bardzo nieprzyjemne. Zobacz Szanowny Czytelniku: ul. G. Korczyńskiego czy ul. S. Kontkiewicza? oraz Jednak ul. S. Kontkiewicza!.
Teoretycznie sprawa została przez urzędników zamknięta, albowiem okazało się, że to firma wykonująca zadanie objęte umową pn. „Realizacja zadań związanych z bieżącym utrzymaniem oznakowania pionowego, poziomego i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego na terenie Gminy Dąbrowa Górnicza oraz zabezpieczeń zagrożeń w ruchu drogowym” popełniła błąd. Urząd Miejski/Pan Prezydent odpowiedzieli trybem informacji publicznej, że „wykonawca może samodzielnie pojąć decyzję o wykonaniu danej interwencji na drodze”. Pomijam już to, że z odpowiedzi na mój wniosek, wynika, że pozwolono wykonawcy samemu wybierać, jakie nazwy ulic obowiązują w Dąbrowie Górniczej na podstawie map Google! Uważam ten fakt za niechlujne podejście urzędników do pracy. Jednocześnie urzędnicy zdawali sobie bowiem sprawę, że w Google występuje niewłaściwa nazwa ul. Kontkiewicza.
Pomijając teorię/interpretację urzędniczą po zapoznaniu się z tekstem umowy wykonawczej nr ZP.WIN.272.54.2025, pn. jak wyżej, stwierdzam, że istnieje tam diametralnie inny zapis!
Mianowicie w paragrafie 2, punkt I umowy jest napisane:
[…] Czynności dotyczące oznakowania pionowego, poziomego i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego
Zakres obejmuje utrzymanie w należytym stanie technicznym oznakowania pionowego i poziomego, urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego na terenie Gminy Dąbrowa Górnicza polegające na wykonaniu lub montażu oznakowania i urządzeń b.r.d. w miejscach wskazanych przez Zamawiającego, a w szczególności: […].
Moim skromnym zdaniem określenie: w miejscach wskazanych przez Zamawiającego, jest jakby odwrotnością sformułowania z odpowiedzi na mój wniosek o informację publiczną: „wykonawca może samodzielnie pojąć decyzję o wykonaniu danej interwencji na drodze”. Czyż nie?
Dla wyjaśnienia Zamawiającym jest Gmina Dąbrowa Górnicza, a Wykonawcą jest prywatna spółka, która podpisała tę umowę. Przecież to podanie fałszywych informacji w odpowiedzi na wniosek o informację publiczną! Zadziwiające rzeczy się dzieją w tym urzędzie! Wygląda na to, że było zlecenie na nowe tabliczki ze starą nieaktualną nazwą, natomiast czujność Mieszkańców przeszkodziła w przeprowadzeniu rekomunizacji nazwy ulicy. Brawa się należą, ale Mieszkańcom, a nie urzędnikom czy panu prezydentowi, otrzymujących wynagrodzenie z podatków płaconych przez Dąbrowian!
Ps Jeszcze krótka informacja biograficzna o osobie Stanisława Kontkiewicza, bo w świetle problemu z tabliczką nazwy ulicy nam to umknęło, a przecież jest to istotne. Ze szczególnym naciskiem na jego działalność w Dąbrowie Górniczej:
STANISŁAW KONTKIEWICZ W DĄBROWIE GÓRNICZEJ
We wrześniu 1886 r. Stanisław Kontkiewicz dotarł do Dąbrowy, gdzie objął obowiązki dyrektora kopalń. Oficjalnie został odkomenderowany do dyspozycji właścicieli kopalń węgla kamiennego Maciej i Władysław w powiecie będzińskim Guberni Piotrkowskiej od 9/21 listopada 1886 r. Kopalnia Maciej była położona w okolicach wsi Gołonóg i należała do austriackiego Länderbanku. Kopalnia Władysław, która była własnością Francuza Pierre Henri Lauransa, była obsługiwana przez maszyny kopalni Maciej, przez co prace ich były połączone. Występowały one pod wspólną nazwą kopalń „Flora”. W październiku 1892 r. prywatny właściciel sąsiadującej z nimi kopalni „Jan” poprosił Stanisława Kontkiewicza o zarządzanie również jego kopalnią.
Stanisław, już jako dyrektor kopalni, co jakiś czas, starał się znaleźć moment na prowadzenie badań geologicznych, które go bardzo interesowały. Później wymykał się do Krakowa, gdzie w pracowni geologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego analizował zgromadzony materiał. O jego odkryciach informowała prasa. Stanisław Kontkiewicz począwszy od 1877 r. regularnie publikował wyniki swoich badań, początkowo w „Gornom Żurnale”, potem w „Zapiskach Petersburskiego Towarzystwa Mineralogicznego” a także w niemieckich czasopismach. Po zacieśnieniu związków z polskimi naukowcami i technikami podczas dłuższego pobytu w Warszawie w 1880 r., zaczął współpracę z „Pamiętnikiem Fizyjograficznym”. W tomie II za rok 1882 opublikował „Sprawozdanie z badań gieologicznych w guberni Kieleckiej”. Pracując już w Dąbrowie prowadził badania geologiczne między Częstochową a Krakowem, w guberni kieleckiej na terenach dawnych kopalń miedzi i ołowiu, w okolicach Olkusza w poszukiwaniu nowych złóż galmanu, często dla Petersburskiego Towarzystwa Mineralogicznego.
W czasie, gdy mieszkał i pracował w Dąbrowie Górniczej, Stanisław Kontkiewicz bardzo angażował się również w jej życie społeczne i kulturalne. Był prezesem Stowarzyszenia Spożywczego „Nadzieja”. Kiedy 27 października 1895 r. połączono dwie dąbrowskie grupy teatralne w jeden teatr – Stanisław Kontkiewicz sprawował nad nim opiekę. 29 lutego 1900 r. przy współudziale inżynierów górnictwa, lekarzy i urzędników fabrycznych wyznań ewangelickiego, katolickiego i prawosławnego zarejestrowano w Dąbrowie Górniczej Towarzystwo Muzyczne. W 1902 r. zrzeszało 126 członków, prowadziło orkiestrę oraz chóry męski i żeński. Od samego początku, Stanisław Kontkiewicz był jego prezesem, a już w 1901 r. w uznaniu jego zasług położonych przy założeniu i zorganizowaniu Towarzystwa, ogólne zgromadzenie na swoim zjeździe wybrało go jednogłośnie również na członka honorowego. Aktywnie wspierał działalność założonego przez księdza Grzegorza Augustynika Towarzystwa Dobroczynności, do którego powstania również się przyczynił. Był też członkiem zarządu Towarzystwa Pomocy dla Biednych Chrześcijan w Dąbrowie Górniczej.
Komentarze
2 komentarze do “ul. Kontkiewicza a urzędnicy”
Zostaw komentarz
Rekomunizacja jak na szczytach władzy (patrz – marszałek sejmu). Drugi ciekawy wątek wynikający z tej sprawy to „Realizacja zadań związanych z bieżącym utrzymaniem oznakowania pionowego, poziomego i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego na terenie Gminy Dąbrowa Górnicza oraz zabezpieczeń zagrożeń w ruchu drogowym”. Czy to nie przypadkiem tym miał się zajmować PM MZUM.PL SA? Przecież dlatego zwijano działalność (może jeszcze ta sprawa ze Stadionem Śląskim, opisywana w innym miejscu bloga), żeby miejska spółka komunalna od ulic, dróg i mostów zajmowała się w swoim zakresie Miastem DG! A tu się okazuje, że jedyną działalnością jest zarządzanie Centrum Administracji – czym równie dobrze może zajmować się jakiś referat gospodarczy w Urzędzie! Wydaje się, że jedynym sensem działalności MZUM.PL jest płacenie z czynszu CA zarządowi i radzie nadzorczej!!!! Ale to nasi, więc Mieszkańcy mogą płacić….
Jakie są konsekwencje podania nieprawdy w odpowiedzi na wniosek o informację publiczną? Jako ciekawy mieszkaniec pytam.